Gene Kaçaklardayım :)

Sabah Hayat aradı "Napıyosun" diye...
Napıyosun dediyse, hadi sahile çay-kahveye demektir :)
Anacığımın  gönlünü yapıp kaçtım gene öğlene kadar :)

Sahil esintili, martılar çoğalmakta... içim açılmakta :)

 Hayat ile sohbet-dertleşmek güzel...

Arasıra kaçamak yaptığım tatlılardan... Kazandibi-dondurma güzeeel...

Gülünce biz de güzeliiiz :)

Dönüşte ilk gördüğüm kuaföre girdim ve şu artık şekli iyice kaçmış saçlarımı kestiriverdim, bir dahaki resimde görürsünüz :))
Sonra koştur koştur eve (arabayla nasıl koşturuluyorsa :))))
Ana acıkmış iyice, yarım saatte patates kızarır, tavuk kebap hazırlanır, afiyetle yenir :)

Sonrası öğlen işkencesi sırasında bir kitap daha bitirilir, yenisi seçilir ...

Sevdim... Bir tesadüf... Bir büyük yalan... Ve Aşşşşk... :)

Not : Yorumlara cevap yazamıyorum (mutlak cevap gerekenler dışında) parmak uçlarım gerçekten sızlıyor çok tuşlayınca, kusura bakmayın ama beni yorumsuz da bırakmayın olur mu :)

Grinin Tonlarında .... :(

Ruhum grilendi ... :(
Tıpkı gökyüzü gibi...

Görünmez bir şemsiye gözyaşlarımı tutuyor düşmesin diye yanaklarımdan...
Gökyüzü ağlıyor, gözyaşları heryeri ıslatıyor....

Yollar mı gidiyor, arabalar mı gidiyor biryerlere hiç durmadan bilemedim...

Birşeylerden ürkmüş gibi kendilerine sığınmış güvercinler...

Kendi iç dünyama döndüm bir yanımda kahvem, bir yanımda bir ekrandan baktığım dünyam...

Bugün de günlerden grinin bir tonu.... :(

Bu Böyle Olmaz dedim, veee......

Sabahtan Gölcük'te Nüfus İdaresinde yeni adres kayıt işlemimi hallettim, Allah işimi rast getirdi çok şükür, görevli memure hanım beni dolaştırmaya kıyamadı ve seçim kurulu işlemimi de halletti sağolsun :)

Dönüşte Migrosa uğradım, az şey alayım dedim ama iki torbayı birden arabadan indirmek bile öyle zor oldu ki :(
Tam apartmanın merdivenlerine gelmiştim ki, birisi seslendi; "geldim geldim, bekleyin" :)
Meğer karşı apartmandan komşuymuş, "balkondan gördüm, anca yetiştim" dedi :)
Sağolsun asansöre kadar getirdi torbalarımı, kısa tanışma faslını geçtik, kahveye davet ettim, daha sonra dedi :)
Hala iyi insanlar var ve çok şükür Rabbim beni hep onlarla karşılaştırıyor :)

Eh... Yorgun geldim tabii... Öğlen yemeğini hazırladım, yedik, mutfağı toparladım ve herzamanki gibi yatak odama çekildim, malum işkencemi yaptım :)

Sonrasında biraz bilgisayara bakarkeeen....

Yok dedim... Ben 6 ay üretmeden böyle yatamam dedim...
Kalktım, girdim hobi odama, taşınmadan bir ay kadar önce başladığım mini panolarımı, iplik-iğne-makasımı toparladım, yayıldım balkon masama...

Başladım valla :))
Arada bir körfeze göz atıp,
 
yanımdaki enerji tanelerinden atıştıraraktan,

iğne arada bir elimden düşerekten filan ama, oh beee... işleyebiliyoruum :)

Çok sevindirik olduuum:))
Amaaaa... Beşi birden bitmeden göstermeeeem :))))

Biraz Özet Geçeyim miii :))

Artık ben de ne zaman ne yaptığımı karıştırmaya başladım...
Sanki zaman çok hızlı akmaya başladı, ben yetişemiyorum... Bazı şeyleri düşündüğümde de sanki çok zaman geçmiş gibi geliyor, ama dikkatlice düşündüğümde hiç te uzun bir zaman geçmemiş olduğunu hesaplıyor ve şaşırıyorum :)

Dağdaki yaşamım...
Son sene haricinde düşündüğümde ne kadarda güzel ve doyurucuydu benim için.
Ama hayatın insanlara neler getireceği hiç belli olmuyor işte.
Yok yoook... Şikayetçi değilim. Rabbim böyle yazdıysa vardır elbet bir sebebi, ben bununla da yaşamaya devam ediyorum, çünkü yaşamayı seviyorum :)

Geçen sene kasım ayında nüksetmişti hatırlarsanız tümörüm. İlk kemoterapi haricinde, sonraki 3 tanesi iyi gitmişti, sonra 33 tane ışın, haftada bir kemo ya geçmiştik. Yarısına kadar iyi gidiyordum da, o ara bir grip olmuştum ya, hatta anacığıma da bulaştırmıştım. İşte o günden sonra ikimiz de adam olamadık :))

Kışın o zorlu günlerinde tedaviye nasıl zorluklarla gittiğimi anlatmıştım, işte o zamanlar kafaya koymuştum oradan taşınmayı. Hatta bir sır vereyim mi :)) Hastalığım tekrarlamasaydı da gene şöyle Ege taraflarına bir sahil kasabasına gitmenin de hayalini kuruyordum :)) Sıkıntılı hatunum ben yaa, seviyorum yeniden yeniden başlamayı :)

Yata kalka o evi nasıl toparlamışım (tabi çook şeyi bıraktık aslında) ben şaşıyorum hala, tabi arada oğluşlar geldi, arkadaşım Sevil-Nazif abi geldi yardıma. Rabbim işimizi rast getirdi, 15 gün içinde evi sattık, kendimize ev bulduk, tadilat filan, 19 haziranda Değirmendereye taşındııık :)
Gene yata kalka ev yerleştirdim, yardıma da Sevil-Nazif abi geldi birgün, birgün büyük oğluş geldi, birgün Gülsüm-Keskin geldi...sonrası Nurcan sayesinde....
Nurcan... 15 günde bir bana yardıma gelen deli dolu fındık kurdu hatun :)) Beni başka türlüsü bulmaz zaten :))

13 temmuzda yapılan kontrolümde tümörüm 4.8cm.den 2.4cm e inmiş, ben burun kıvırdım, doktorum
sevindi :)) Ameliyat şansım doğmuştu ama tümörüm önceki ameliyat (lobektomi) kesiğine yapışık olduğundan konsey izin vermedi :(
Tedavi edici kemoterapim bitti, büyümeyi önleyici kemoterapi alıyorum şimdi 21 günde bir.
Kemoların etkisi daha devam edermiş, o nedenle 13 Ekim de yapılacak taramayı bekleyeceğiz artık. Zaten aldım bunu da yaşantıma, geçinip gidiyoruz işte birlikte. Ama şu ayaklarımdaki ve ellerimdeki uyuşukluklar-hassaslıklar geçerse daha da sevineceğim çünkü elişlerimi çook özledim. Hep kitap hep kitap olmuyor, onun yeri başkaaa :(


Şimdi şu TENS aletiyle günde 3 kez işkence yapıp E vitamini ve Folik asit almaya devam, inşallah iyi gelecek, nörologum Hakan bey test yaptı, kalıcı hasar görünmüyor, 6 aya kadar geçer dedi...


İyi de; bu arada anacım iyice zayıfladı, güçten düştü, Kaanla beraber
doktora götürdük, sonra Bursa da bir hastanede yattı 4-5 gün, doktorlar verem olabilir, inşallah veremdir, zatüree veya kanser türü olabilir, onların çaresi yok dediler, sonunda verem çıktı... Doktorlar sevindi ama, hastane yok doğru dürüst, tek Süreyyapaşa, orada bir gece zor kaldı, rezaletmiş, pis, bakımsız, biz evde birlikte mutluyuz böyle :)
Tedavisi kolay görünüyor ama anacım 45 kilodan 29 kiloya düşmüştü, zaten midenin büyük kısmı alınmıştı yıllar önce, anemi var, ilaçlar ağır gelir, yemek fazla yiyemez, sıcak bir yandan...İdare ediyoruz...

Haaa... Bıdık mııı... Onun keyfi hiiç bozulmadı. Adam sanki yıllardır apartmanda yaşıyormuş gibi daha ilk gelişimizde doğru asansöre girdi, hiç şaşırmadı, eve girip bütün odaları koşarak dolaştı, hiiiç yadırgamadı... Yani onun keyfi yerinde, yeter ki ben de ninesi de evde olalım :))




Değirmendereyi seviyorum, sayfiye yeri gibi, sahil, gazinolar, lokantalar, çay bahçeleri, hele hele salı pazarı, bir de cumartesi pazarı var ama daha gitmedim :)
Arada bir Hayat ile kahve içmeye kaçıyoruz sahile :)

 Havalar serinleyince bu gemi ile körfez turuna katılacağız Hayatla beraber :)

Martılar yokoldu, tek tük var. Nedenini bilemedim ben, bilen var mı ?

İşte böyleeee...


Bu arada bitirdiğim kitaplar.... Elimdeki zaten yan tarafta görünüyor.

İki kitabı da sevdim. Artık konusunu yazmıyorum, idefix veya hepsi burada.com da var çünkü :)


Veee... Değirmendere kırkyama şenliğinden kareler size :)
Arkadaşlarımı görmek öyle iyi geldi ki :)

İşte bugün de akşam olduuuu...
Bugünlük te bu kadar :)

"Bana İkimizi Anlat" ....

Ne güzel bir cümle değil mi :)
Birisi bana ikimizi anlatsa da, ben de dinlesem :)

Az önce bitirdiğim kitabın adı bu... Ahmet Batman'dan...

 Dedim ya, kollarım güçsüz, o nedenle ince kitapları seçiyorum artık okumak için diye... Çabucak bitiveriyorlar işte :))
Tek taraflı aşk... Çocukluktan başlayıp süren bir aşk... Ne kadar acı vericidir değil mi. İşte o acılar, çaresizlik, üzerine binen başka sıkıntılar ve tüm bunların altında ezilen, bir çıkar yol bulmaya çalışan Rüzgar'ın romanı...

Elişi Yok ama Kitap Çok... :)))

Elişi yapamayınca... malum, kitaplara veriyorum kendimi :)

O kalııın Kıyıya Vuran Deniz Kabuklarını bitirdim Cumartesi gecesi :)

Güzeldi ... Bir ailenin başına gelen kötü bir olay, herbirinin kendine ait sırları ve bu sırlarla geçen yıllar... yıllar sonra herşeyin çözülmesi... Sürükleyiciydi... Sevdim.

Bu ağıııır kitabı okumakta zorluk çektim demiştim ya, yatarak okumakta özellikle; o nedenle sonrasında ince kitaplarımdan seçmeye karar verdim ve az önce bitirdiğim birtanesi...

Şiddete uğrayan kadınların hikayelerini derlemiş Mine Engin Tekay bu kitabında... Herbirini okudukça insanın ister istemez tüyleri diken diken oluyor :(

Veeee... Sıradaki seçimim, az sonra başlayacağım kitap yan sütunda .......

Nasıl da Özledim Blog Yazmayı....

Yok yok...
Böyle yazmayı değil...
Yeni ürettiğim birşey ile birlikte dolu dolu resimlerle uzuuun uzun yazmayı özledim...

Ama haaala lap top kucağımda ben sık sık dinlenmede, yatağımdayım :(
Hobi odama kapıdan bakıp kaçıyorum. Bayağıca yerleşti ama, benim parmaklarda iş yok kiii :(

Arşivime biir sürü proje doldurdum, ağzım sulana sulana... :))

Sabır... Sabır... Sabır...
Sabretmeyi iyice öğrendim sayılır artık :)

Geçecek bugünler biliyorum birgün gelecek... Sabır... :)

Fazla kitap okuyamadım bu aralar, anacım da hasta çünkü, bana üzüntüsünden, yorgunluktan, yılların birikiminden... Ciğerleri rahatsız... Artık o beni değil, ben onu besliyorum, pek hareket de edemiyor, çook zayıfladı, ama iyi bakıyorum, en kısa zamanda O da eski sağlığına kavuşacak inşallah... :)

Agafya'yı bitirmiştim sanırım en son. Aslında tarih okumayı pek sevmem, ama Ertürk akşun İstanbul'un işgal altında olduğu yılları öyle güzel anlatmış ki; ve deriiin bir aşkı... Kalın mı kalın kitabını hiç sıkılmadan okudum :)

Şu anda okuduğum kitap, Kumsala Vuran Deniz Kabukları... Bu da çok kalın bir kitap ve enerji yoksunu olan ve en çok yatarak kitap okumayı seven ben  ağır olduğu için okumakta zorlanıyorum :))

Ne fena oldum yaaa :)))
Kulaklar ağır işitiyor-Enerji sıfırlarda-El ayak parmakları uyuşuk, uçları acıyor... Atın beni çöpeee :)))

Ama var yaaa...
Bu birikimle ben...
Bir düzelip...
Bir başlarsam eski düzenime (inşallah) ....
Tutmayın o zaman beni olur mu :)))